Historia
Paola Hibernians Football Club – maltański klub piłkarski z siedzibą w mieście Paola.
Przeczytaj całą historię
Klub założony został w roku 1922 pod nazwą Constitutionals FC jako wizytówka partii zwanej Constitutional Party, na której czele stał brytyjski i maltański polityk Gerald Strickland. Jeszcze w tym samym roku nowy klub przystąpił do rozgrywek ligi maltańskiej. W sezonie 1927/28 klub poddany został gruntownym reformom, które uczyniły go jednym z najsilniejszych klubów na wyspie.
Po wygraniu ligi amatorskiej w sezonie 1930/31 szefowie klubu postanowili przekształcić dotychczasowy klub amatorski na klub zawodowy i przystąpić do rozgrywek maltańskiej ligi zawodowej (MFA League). Związane były z tym liczne reformy, a także zasugerowana przez maltańską federację piłkarską zmiana nazwy klubu na do dziś używaną – Hibernians FC. Celem zmiany nazwy było zerwanie politycznych powiązań klubu.
Klub rozpoczął się swoją pierwszą kampanię w MFA League w styczniu 1933 roku zdobywając zwycięstwo 3:1 nad Sliema Rangers. Od tego czasu Hibernians zawsze uczestniczył w pierwszej lidze mistrzostw Malty i nigdy nie zostały zdegradowane do niższej ligi. Podczas II wojny światowej rozgrywki zostały zawieszone, a w sezonie 1944/45 mistrzostwa wznowione i klub ponownie startował w pierwszej lidze. Przed rozpoczęciem sezonu MFA League ogłosiła nowe reguły, zgodnie nowych zasad jeden rejon mógł być reprezentowany w lidze tylko przez jeden zespół. Zdecydowano zjednoczyć dwa czołowe kluby piłkarskie w sąsiednich Paola oraz Tarxien, chociaż obie miejscowości były zawsze odrębne i ta reguła ich nie dotyczyła. W wyniku tej fuzji połączyły się kluby Hibernians FC oraz drugoligowy Rainbows FC. Potem do fuzji dołączyły się również kluby Hibernians Athletic Club oraz trzecioligowy Little Hibernians. W 1949 fuzja rozpadła się.
W latach 50. XX wieku klub nadal umacniał swoją pozycję w najwyższej klasie. Pierwszy mały sukces przyszedł w 1952, kiedy dotarł do finału Pucharu Malty. W 1961 zespół zdobył swój pierwszy tytuł mistrzowski. Dekada sześćdziesiątych była niewątpliwie jednym z najbardziej udanych okresów w historii klubu. W tym okresie zespół trzykrotnie wygrał mistrzostwa oraz dwukrotnie zdobył Puchar. Zarówno wygrał Puchar Niepodległości i dwukrotnie prestiżowy Puchar Cassar. Klub został pierwszym zespołem reprezentującym kraj w pucharach europejskich, kiedy to w 1961 debiutował w Pucharze Mistrzów Europejskich. Również Hibernians był także pierwszym klubem maltańskim walczącym w Pucharze Miast Targowych (odpowiednik dzisiejszej Ligi Europy).
W latach siedemdziesiątych nastąpił okres słabszej gry. Dopiero w 1979 zdobył kolejny tytuł mistrzowski, a w 1980 Puchar kraju. Po wywalczonych mistrzostwach w 1981 i 1982 oraz Pucharze w 1982 ponownie nastąpił dłuższy okres bez zdobytych tytułów. W 1989 nawet walczył o utrzymanie w pierwszej lidze.
Od lat 90. XX wieku klub powoli, ale systematycznie, odzyskuje swój status najlepszych klubów poprzez budowanie silnego zespołu, który w latach 1994, 1995, 2002 i 2009 zdobył kolejne tytuły mistrzowskie, a w 1998, 2006 i 2007 Puchar Malty.
Czytaj dalej w Wikipedii →
Tekst z Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0
Kadra
| # | Bramkarze | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 1 | Pablo Sanchez | ||
| 31 | L. Abela | ||
| 45 | M. Cardinali |
| # | Obrońcy | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 3 | M. Römling | ||
| 5 | K. Shaw | ||
| 6 | Fabian Jankovic | ||
| 14 | D. Xuereb | ||
| 15 | O. N'Zi | ||
| 22 | D. Bonnici | ||
| 23 | M. Ellul | ||
| 24 | L. Lacunza |
| # | Pomocnicy | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 4 | S. Alfred | ||
| 8 | J. Wahling | ||
| 11 | B. Kristensen | ||
| 16 | A. Zammit | ||
| 21 | N. Agius | ||
| 28 | J. Roe | ||
| 44 | B. Flavell | ||
| 47 | M. El Fanis | ||
| 88 | Khevin |
| # | Napastnicy | Mecze | Gole |
|---|---|---|---|
| 7 | J. Mbong | ||
| 9 | J. Mickels | ||
| 10 | J. Degabriele | ||
| 17 | I. Chukunyer | ||
| 18 | Ryder Matos | ||
| 19 | L. Abela | ||
| 34 | A. Sobczyk | ||
| 77 | B. Druga |