Leeds United U18

Początki Newcastle United FC sięgają jeszcze czasów wiktoriańskich i rywalizacji dwóch lokalnych zespołów: Newcastle East End i Newcastle West End. Usytuowane po przeciwnych stronach miasta drużyny uformowały się na początku lat 80. XIX wieku i pierwotnie specjalizowały się w grze w krykieta. Rwalizacja pomiędzy nimi trwała przez wiele lat, aż w 1892 roku wyraźna stała się przewaga East End. Drugi z klubów szybko popadł w kłopoty finansowe, w związku z czym rywale przejęli jego stadion – St James’ Park. Niebawem zmieniono nazwę klubu na Newcastle United, a czerwono-białe koszulki zastąpiono trykotami w czarno-białe pasy, które od tej chwili są jednym z symboli drużyny. W 1893 klub został włączony do Football League. Tuż przed końcem wieku Newcastle uzyskało promocję do najwyższej klasy rozgrywek po serii „Test Matches” – ówczesnej wersji dzisiejszych spotkań play-off. Zapoczątkowano politykę sprowadzania utalentowanych piłkarzy z innych regionów Wysp Brytyjskich (głównie Szkocji) i w ten sposób powstała mocna na skalę krajową drużyna. Do pochodzących z Newcastle Billa McCrackena, Jimmy’ego Howie, Petera McWilliama i Andy’ego Aitkena dołączyli tacy piłkarze jak: Colin Veitch, Jackie Rutherford, Jimmy Lawrence i Albert Shepherd. W tym czasie zawodnicy Newcastle trzy razy zdobyli mistrzostwo ligi i pięciokrotnie dotarli do finału Pucharu Anglii. Okres do rozpoczęcia I wojny światowej był czasem dominacji Newcastle.Lata powojenne również były pełne sukcesów. W 1924 roku drużyna zdobyła Puchar Anglii, pokonując na Wembley Aston Villę. Rekordowy jak na tamte czasy transfer szkockiego środkowego napastnika Hughiego Gallachera sprawił, że trzy lata później Newcastle zdobyło czwarte mistrzostwo. Koszulkę w czarno-białe pasy przywdziały także inne wielkie nazwiska – oprócz legendarnego Gallachera barw Newcastle bronili Neil Harris, Stan Seymour i Frank Hudspeth. Drugi z wymienionych odegrał dużą rolę w historii klubu, również jako późniejszy trener i dyrektor. W 1932 roku Newcastle ponownie zagrało w finale FA Cup, w bardzo kontrowersyjnych okolicznościach pokonując Arsenal 2-1. W tym czasie w klubie grali tak znani zawodnicy jak Sammy Weaver, Jack Allen, a dodatkowo został zatrudniony pierwszy w historii menedżer – Andy Cunningham. Po triumfie na Wembley przyszedł gorszy okres i w 1934 roku po raz pierwszy w historii Newcastle zostało zdegradowane do niższej klasy rozgrywkowej. Proces odbudowy klubu trwał przez kilka lat aż do rozpoczęcia II wojny światowej, w czym udział miał jego były piłkarz Stan Seymour, który dołączył do zarządu.

Po II wojnie światowej

W latach 50. Sroki wygrały trzykrotnie Puchar Anglii, pokonując kolejno: Blackpool 2-0 (1951), Arsenal 1-0 (1952) i Manchester City 3-1 (1955). W klubie grali cenieni w całym kraju piłkarze, a Jackie Milburn i Bobby Mitchell wyrobili sobie rangę na arenie międzynarodowej. Jednak już w 1961 roku, pomimo posiadania w swym składzie wielu gwiazd, między innymi Ivora Allchurcha, George’a Easthama czy Lena White’a, drużyna Newcastle spadła do niższej ligi. Tam objął ją Joe Harvey, rozpoczynając swoją długą karierę na stanowisku szkoleniowca klubu z północnej Anglii. Pod jego wodzą powrócił on w 1965 roku na piłkarskie salony. Podopieczni Harveya po raz pierwszy zakwalifikowali się do europejskich pucharów i w 1969 roku zdobyli Puchar Miast Targowych. W 1974 w finale Pucharu Anglii Newcastle zmierzyło się z Liverpoolem, a dwa lata później walczyło o Puchar Ligi z Manchesterem City. W obydwu przypadkach Sroki nie zdołały przywieźć trofeów do Tyneside.

Lata 80. i początek wieku XXI

Początek lat 80. wiąże się ze spadkiem formy drużyny i degradacją do Second Division, w związku z czym ze stanowiska menedżera ustąpił Joe Harvey. Drużynę z powrotem do First Division wprowadził Arthur Cox, a wśród jego podopiecznych największą uwagę kibiców skupił napastnik Kevin Keegan, który dołączył do drużyny United w 1982 roku. Newcastle awansowało do najwyższej klasy rozgrywek, mając w swym składzie młodych zawodników, takich jak: Peter Beardsley i Chris Waddle, a oraz bardziej doświadczonych graczy jak Terry McDermott czy David McCreery.

Wkrótce do klubu przybył Paul Gascoigne, zaś stanowisko trenera objął Jack Charlton. Newcastle umocniło swoją pozycję w First Division, ale wkrótce nastąpiła wyprzedaż najlepszych zawodników – odeszli Beardsley, Gascoigne i Waddle. Klub został zdegradowany do Second Division i wpadł w kłopoty finansowe, w związku z czym pojawił się obawy o jego dalsze losy. Odbudowę Newcastle United zapoczątkował Kevin Keegan, który zastąpił na stanowisku trenera Osvalda Ardilesa, gdy drużyna znajdowała się w dole tabeli Second Division i po raz pierwszy w historii była blisko degradacji do Division Three. Keegan sprowadził nowych piłkarzy (Robert Lee czy Andy Cole), którzy stali się gwiazdami światowego formatu. Po reformie rozgrywek w Anglii Newcastle dołączyło do piłkarskiej elity w 1993 roku. Bardzo szybko wyrobiło sobie mocną pozycję w Premier League, dwukrotnie będąc blisko mistrzowskiego tytułu. W Newcastle pojawili się nowi piłkarze z zagranicy (Tino Asprilla, David Ginola), a także cenieni angielscy gracze (Les Ferdinand, Alan Shearer). Pod wodzą Kenny’ego Dalglisha Newcastle cieszyło się opinią bardzo ofensywnie grającej drużyny. Dostała się ona do Ligi Mistrzów i osiągnęła finał Pucharu Anglii, a w 1998 roku uległa w lidze tylko Arsenalowi. Następną znaną w środowisku postacią na stanowisku trenera był Holender Ruud Gullit. Po raz kolejny Newcastle zagrało w finale FA Cup, tym razem ulegając Manchesterowi United.

Kolejne lata były gorszym okresem w historii klubu – jego apogeum stał się sezon 2008/2009. Na początku sezonu zwolniono (z powodu konfliktu z zarządem) po raz kolejny trenującego Newcastle Kevina Keegana, a jego następcą został Joe Kinnear. Jednak już niecałe pół roku później, w lutym 2009 roku, ze względu na operację serca nowy szkoleniowiec musiał opuścić klub, a jego stanowisko zajął Alan Shearer. Nie udało mu się uratować drużyny przed degradacją do Championship i Sroki po raz pierwszy od założenia Premier League pożegnały się z najwyższą angielską klasą rozgrywkową.