Sao Raimundo

São Paulo Futebol Clube (zwany ówcześnie przez kibiców São Paulo da Floresta), będący bezpośrednim poprzednikiem dzisiejszej, słynnej, noszącej tę samą nazwę, drużyny powstał 26 stycznia 1930 roku w wyniku połączenia dwóch klubów: Clube Atlético Paulistano oraz Associação Atlética das Palmeiras. W 1929 roku musiały one zakończyć działalność swoich sekcji piłkarskich, gdyż wkraczający powoli do futbolu profesjonalizm uniemożliwił im konkurowanie z drużynami zawodowymi. W ten sposób, dzięki połączonym siłom kibiców, działaczy oraz piłkarzy obu klubów założono São Paulo F.C., którego zawodnicy od tej pory występowali w strojach z poziomymi pasami o barwach będących symbolami byłych drużyn: czerwonej i białej (C.A. Paulistano) oraz białej i czarnej (A.A. das Palmeiras). Swoje mecze zespół z São Paulo rozgrywał na stadionie Chácara da Floresta (stąd popularna nazwa drużyny) przejętym od A.A. das Palmeiras. Prezesem nowego klubu został wybrany Edgard de Souza Aranha.

W pierwszym roku istnienia klub został wicemistrzem stanu São Paulo (Campeonato Paulista), ulegając tylko słynnej drużynie Corinthians Paulista, a w kolejnym (1931) już świętował zdobycie tytułu. W trzech następnych sezonach São Paulo kończyło rozgrywki zawsze na 2. miejscu, przegrywając w każdym z nich z innym wielkim klubem, Palestra Itália (dzisiejszy SE Palmeiras). Pogłębiający się kryzys finansowy klubu, a także rozłam w związku piłkarskim stanu São Paulo, doprowadził do fuzji z Clube de Regatas Tietê i rozwiązania sekcji piłki nożnej, które nastąpiło 14 maja 1935 roku. Duża część piłkarzy wyjechała do Rio de Janeiro, natomiast zawodnicy, którzy zostali, oraz grupa działaczy niemogących się pogodzić z utratą klubu ustanowili Grêmio Tricolor, które 4 czerwca 1935 roku przerodziło się w Clube Atlético São Paulo, aby ostatecznie 16 grudnia 1935 roku dać początek istnieniu jednego z najsłynniejszych klubów świata – São Paulo Futebol Clube. Nowy-stary klub przejął wszelkie symbole (nazwę, barwy, herb, wzór strojów) od São Paulo da Floresta, dlatego też często uznawany jest za naturalnego kontynuatora jego tradycji i spadkobiercę sukcesów sportowych.